· 

Recensie: Schildpadden tot in het oneindige - John Green

Al sinds haar jeugd kampt Aza Holmes met hevige angsten. Soms twijfelt ze zelfs wie er aan het roer staat van haar leven: zij of haar dwanggedachten. 

Wanneer de miljardair Russel Pickett vermist raakt, besluiten Aza en haar beste vriendin Daisy naar hem op zoek te gaan, in de eerste instantie vanwege de grote beloning voor de gouden tip die naar zijn verblijfplaats leidt. Ze ontmoeten Pickett's zoon Davis, die met zijn eigen demonen worstelt, en maken kennis met een tuatara - een zeldzaam reptiel dat op het punt staat een fortuin te erven. 

 

Recensie:

De boeken van John Green staan bekend om hun bijzondere, intelligente hoofdpersonen en interessante verhaallijnen. Hoewel Schildpadden tot in het oneindige niet autobiografisch is, is het wel gebaseerd op Green's eigen gevecht met OCD (obsessief-compulsieve stoornis). In die hoedanigheid geeft het boek een indringend inkijkje in de verstikkende wereld van iemand met dwanggedachten. Hoofdpersoon Aza Holmes worstelt er dagelijks mee, en die worsteling is waar Schildpadden eigenlijk om draait. Naarmate het verhaal zich ontwikkelt, raakt Aza steeds verder verstrikt in haar eigen dwangneuroses en steeds nauwer wordende gedachtespiralen. John Green gebruikt de verhaallijnen rondom de verdwijning van de miljardair en Aza's groeiende gevoelens voor diens zoon Davis vooral als kapstok om de constante innerlijke strijd van de hoofdpersoon in beeld te brengen. En dat maakt erg veel indruk. Aza's innerlijke dialoog is schrijnend en benauwend, en geeft het verhaal behalve voelbare wanhoop ook de nodige diepgang. 

Gelukkig zit er ook lucht en humor in het verhaal, voornamelijk afkomstig van Aza's beste vriendin Daisy, een vrolijke kletskous en succesvol schrijver van Star Wars fanfictie. Gecombineerd met een bij vlagen licht ironische vertelstijl, literaire citaten en prachtige filosofische passages zorgt dit ervoor dat Schildpadden tot in het oneindige zowel rauw en indrukwekkend als fijn leesbaar en herkenbaar is. Buiten de openhartige en gedetailleerde beschrijvingen van het leven met dwanggedachten bevat het boek ook universele thema's als vriendschap, liefde en rouw. 

Schildpadden tot in het oneindige is een prachtig geschreven, indringend verhaal met een voorzichtig positief einde, dat niet snel vergeten zal worden.

 

Leesadvies:

Schildpadden tot in het oneindige is een literaire Young Adult-roman, geschikt voor lezers vanaf 15 jaar. Het verhaal en de schrijfstijl zal echter ook volwassen lezers aanspreken. Voor hen met een interesse in de menselijke psyche is het boek wellicht extra interessant. Verwacht in elk geval een boeiend en mooi geschreven verhaal, waarmee je als lezer heerlijk onder een dekentje op de bank kunt wegkruipen. 

 

Tips & activiteiten:

Voor wie dieper in wil gaan op het leven met een stoornis als OCD, is Schildpadden tot in het oneindige een interessant uitgangspunt. Het boek geeft op een heldere en gedetailleerde manier toegang tot de gedachtegang van iemand met dwangneuroses. Behalve gesprekken, kunnen schrijfoefeningen, drama of beeldende opdrachten ingezet worden om dieper op deze materie en gevoelens in te gaan.

Het boek kan ook ingezet worden bij een filosofieles: de vele filosofische passages en gedachten (denk hierbij bijvoorbeeld aan Aza's idee dat ze een fictief personage is, niet in staat tot het regisseren van haar eigen leven) lenen zich daar goed voor en kunnen een ingang vormen voor het voeren van filosofische gesprekken. 

Reactie schrijven

Commentaren: 0